Verklevingen

Als gevolg van eerder doorgemaakte ontstekingen, verteringsstoornissen, infecties, buiktrauma’s of operaties kunnen er in het peritoneum (buikvlies) of andere vliezen verklevingen ontstaan. Het buikvlies is bindweefsel en reageert op een beschadiging met littekenvorming (verkleving). Deze verklevingen zijn weer oorzaak van fixatie van buikorganen (met als gevolg functievermindering), buikpijnen en uitstralende pijnen. De behandeling bestaat uit specifieke homeopathische medicijnen voor de verklevingen en/of osteopathische handgrepen om de verklevingen functioneel te behandelen.

Ieder onderdeel van je lichaam is omhult door een vlies (fascie), zo kennen we botvlies, hersenvlies, longvlies, buikvlies, etc. Door beweging produceert dit vlies een soort olie, dat glijden en dus bewegen makkelijk maakt. Het verschil tussen verklevingen en aanklevingen:

Aanklevingen

We spreken van een aankleving wanneer twee vliezen aan elkaar blijven plakken. Vergelijk twee plastic lagen met olie ertussen. Bij gebrek aan beweging, ontstaat er minder olie en wrijving. Vergelijk twee lagen huishoudfolie. Het orgaan, de spier, de pees moet toch kunnen bewegen, maar de wrijving doet zeer en dus vermijden we dat. Osteopathie brengt op subtiele wijze de fasciale lagen (vlies) weer in beweging, waarna weer olie wordt aangemaakt. Uiteraard bij veelvuldige beweging daarna.

Verklevingen

Verklevingen ontstaan door een infectie, een operatie, een trauma of immobiliteit. Het principe achter een verkleving is dat bindweefsellagen verbindingen maken, vaak door reparatie, maar nog vaker door gebrek aan beweging. Beweging voorkomt juist deze verbindingen. Eenmaal ontstane verklevingen kunnen behandeld worden, waardoor de verkleving minder trekt aan andere weefsels, minder pijnklachten veroorzaakt en niet meer verder verkleeft.

Literatuur

Britisch Medical Journal, 4 oktober 2013 BMJ 2013, doi 10.1136/bmj.f5588
AdhesiesAdhesie, de meest voorkomende complicatie na buikchirurgie, heeft een levenslang negatief effect op de gezondheid van patiënten. Dit blijkt uit een meta-analyse door Nederlandse artsen verbonden aan verschillende ziekenhuizen. Het artikel van Richard ten Broek e.a. is gepubliceerd op de site van BMJ. 

De onderzoekers betrokken 196 studies in hun meta-analyse en hebben de ziektelast van de meest voorkomende complicaties van verklevingen in kaart gebracht. Hieruit blijkt dat een postoperatieve darmobstructie in meer dan de helft van de gevallen het gevolg is van een verkleving. Daarnaast worden verklevingen vaak verantwoordelijk gehouden voor chronische buikpijn en verlaagde vruchtbaarheid.

De gevolgen van deze complicaties voor de patiënt zijn levenslang. Zo is er in het geval van een darmobstructie vaak een spoedoperatie nodig, wat kan leiden tot onbedoeld darmletsel. En in drie studies  moest 23 procent van de postoperatieve patiënten een vruchtbaarheidsbehandeling ondergaan. Dat deze complicaties meer aandacht verdienen, blijkt volgens de auteurs uit het feit dat slechts 10 procent van de chirurgen en gynaecologen de patiënten erover informeert. Ze hopen dat de resultaten van hun meta-analyse worden gebruikt voor de ontwikkeling van richtlijnen ter preventie van adhesie. Twee van de auteurs schreven al eerder in Medisch Contact dat het risico van verklevingen wordt onderschat en dat er in Nederland te weinig aan de preventie hiervan wordt gedaan.

Casus verkleving

BuikklachtenLitteken in de wand. Patiënte 47 jaar kwam 5 jaar met klachten in de onderbuik, darmkrampen, obstipatie, pijnlijke geslachtsgemeenschap en voortdurende vermoeidheid. Reguliere diagnose: endometriose met het advies: OAC (Orale AntiConceptiva) en laproscopische verwijdering. Het gevolg van de bijwerkingen van zowel de medicijnen als de verklevingen na de laproscopie, waren erger dan de kwaal.

De natuur probeert wonden en ontstekingen altijd te beperken en af te kapselen door weefsel in de omgeving met het proces te laten vergroeien of te laten verkleven. Organen die veel ten opzichte van elkaar bewegen en over elkaar heen glijden, zullen niet snel de kans krijgen om te verkleven. Organen en buikvlies die min of meer constant op dezelfde wijze tegen elkaar aan liggen neigen daar wel toe. Precies daar zit de crux; osteopathische behandelingen hebben het totale gebied van buik, bekken en benen weer in de beweging gezet. De verklevingen verdwijnen ten dele, infecties (klassiek als oorzaak aangegeven) krijgen geen kans en de endometriose heeft geen vat meer.

Lekker bewegen, wat nu weer kan, en vier behandelingen osteopathie per jaar hebben de kwaliteit van leven drastisch verbeterd bij deze vrouw. Het is eenvoudig: stromend water en weefsel blijft gezond.

Maak een Afspraak