Depressie

Depressie

Wat is het?

De symptomen van een depressie dringen door tot in alle lagen van de persoonlijkheid. Vaak zijn ook vitale functies aangetast, hetgeen zich onder meer uit in slaapstoornissen, verdwijnen van het libido, obstipatie en eetlustvermindering. De inhoud van het denken is overwegend negatief. Wanneer er perioden zijn van euforie en ontremming spreekt men van een manisch-depressief syndroom.

De endogene depressie komt bij ongeveer 7 op de 1000 mensen voor. Afhankelijk van de ernst van de aandoening is medicamenteuze behandeling met antidepressiva noodzakelijk, waardoor de prikkeloverdracht in het limbisch systeem wordt geremd. Helaas worden antidepressiva en anxiolytica (angstremmers) in zware of lichtere vorm ook te veel en te vaak voorgeschreven.

 

Het ánders kijken van het IMC

Een depressie is een uiting van de psyche. De psyche staat echter altijd ten dienste van het lichaam. Stuurt het lichaam de foute signalen naar de hersenen? Komen bepaalde stoffen juist niet door? Het lijf beschikt over vele ‘Happy-Hormonen’, zoals Serotonine, Dopamine, Endorfine, etc. Ons hele systeem is erop gericht gelukkig te zijn, als een natuurlijk fenomeen. Wanneer dit niet het geval is, dan ligt er een stoornis onder.

 

Wat kan het IMC?

Als IMC kijken we eerst naar de lichamelijke oorzaken: zijn er tekorten? Is er een spijsverteringsstoornis? Werken de lichaamseigen ‘happy-hormonen’ niet naar behoren? Zit je ergens letterlijk niet goed in je vel?

Binnen de orthomoleculaire geneeskunde (Mesologie) zijn vele beschrijvingen bekend van de rol van vitaminen, mineralen en aminozuren bij depressies. De fytotherapie (Mesologie) kent talloze medicamenten van planten met een kalmerende en antidepressieve werking. De keuze dient echter nauwkeurig bepaald te worden en er zijn gerichte eisen aan de bereiding. Het huis-, tuin- en keukengebruik van deze kruiden zet in het algemeen niet veel zoden aan de dijk. Ook kan de fytotherapie het reguliere middel geleidelijk vervangen. De homeopathie heeft eveneens veel (plantaardige) middelen ter beschikking die de depressie kunnen behandelen. Bij ernstige vormen van depressie schiet echter de prikkel van de homeopathie tekort.

Daarnaast is het ‘terug zetten in je lijf’ door de osteopathie een prima vertrekpunt.

Binnen de psychotherapie zijn er talloze mogelijkheden, van persoon tot persoon verschillend.

 

Kijk ook naar het Webinar-25 van het IMC over ‘de dokter in je lijf’: https://integraalmedischcentrum.nl/webinar/

Kijk ook naar het Webinar-27 van het IMC over ‘Stress, make it less’: https://integraalmedischcentrum.nl/webinar/

 

Casus: de integrale aanpak van depressie

Patiënt van 42 jaar met een manisch-depressieve stoornis, tegenwoordig bipolaire stoornis genoemd. De persoon kan het ene moment heel erg uitgelaten zijn (manie), het andere moment heel erg neerslachting (depressie). Wisselende stemmingen worden afgewisseld met periodes waarin het relatief rustig is. “De bipolaire stoornis is een ernstige, chronische ziekte die niet kan worden genezen. Wel kunnen sommige symptomen met medicatie verminderen of verdwijnen en kan een nieuwe episode worden voorkomen.”. De behandeling gebeurt vaak met medicijnen, zoals Lithium, antidepressiva, antipsychotica en valproïnezuur, soms gecombineerd met psychotherapie. Deze patiënt slikte reeds 4 jaar lithium in hoge dosis, een medicament dat emoties dempt, hoe het werkt is niet bekend, wel een hele rij van bijwerkingen.

De behandeling is gestart met het mesologisch ondersteunen van de organen, die door de lithium slechter functioneerden. Vervolgens aanpassing in voeding naar een persoonlijke balans. Na een half jaar overgegaan op osteopathische behandelingen. Osteopathie richt zich op de vrijheid van weefsels, o.a. organen, zodat deze hun functies beter uit kunnen oefenen. Ook de emotionele functies. Na 2 jaar werd alle medicatie afgebouwd.

We zijn nu 2,5 jaar verder en de patiënt slikt geen medicijnen meer, heeft zijn voeding aangepast en kent zich zelf weer. De emoties zijn in balans, in overeenstemming met zichzelf. De energie en de levenslust zijn terug. Zonder chemisch te manipuleren is ook deze persoon gewoon zichzelf geworden.

 

Casus: Depressief eten

Depressie is een stemmingsstoornis die gekenmerkt wordt door een aanhoudende neerslachtigheid en negatieve gevoelens, gaande van milde ongelukkigheid tot overweldigende wanhoop. Soms zijn bepaalde omstandigheden of iets ingrijpends de aanleiding.

Depressie kan echter ook verschillende lichamelijke oorzaken hebben, zoals een gebrek aan voedingsstoffen, een verstoorde darmflora, chronische ontsteking, hormonale stoornissen, een trage schildklier en het gebruik van bepaalde medicijnen.

Er is niet alleen een wisselwerking tussen de psyche en het lichaam, feitelijk zijn ze één en dienen samen behandeld te worden. spijsverteringsstoornissen kunnen het moeilijk maken om ingrijpende gebeurtenissen te verwerken of uit een depressie te geraken. Deze stoornissen herstellen kan de neerwaartse spiraal omkeren.

Eenvoudig gezegd: ‘voeding in de supermarkt dat de zon niet ziet, zal ook jouw zon niet laten schijnen.’

 

Casus: Winterdepressie

Recent onderzoek meldt dat ‘met het aanbreken van de wintertijd voor veel mensen een periode aanbreekt waarin ze zich somber voelen en een grotere slaapbehoefte hebben’. De auteurs menen een mogelijke oorzaak te zien in het gebrek aan licht op de werkvloer in deze duistere maanden, en Arbodiensten pleiten voor meer licht op de werkvloer. Het is fascinerend hoe wij meer en meer vervreemd zijn geraakt van de ons omringende (en ons vormende?) natuur. In plaats van ons aan te passen pogen wij de natuur tot in extenso naar onze wensen om te vormen.

in de januari maand zijn de dagen duidelijk merkbaar korter; eind december heeft de zon haar laagste stand bereikt. Hierna zal het licht weer gestaag in kracht gaan toenemen. Deze hoopvolle omwenteling werd door onze voorvaderen met gejuich begroet tijdens een groot ‘joelfeest’. In de maand januari worden tegenwoordig de meeste depressies en zelfmoorden geconstateerd.

Voor veel moderne mensen zijn deze donkere maanden ‘normale maanden’, afgewisseld door enkele ‘feestdagen’ vol uiterlijkheden. Voor onze voorouders waren deze maanden echter onlosmakelijk verbonden met iets wat zich ook telkens weer in ons binnenste afspeelt: een tijd van weemoed over datgene wat wij graag hadden willen bereiken, en tegelijkertijd een tijd van rust en een natuurlijke oproep tot beschouwing en bezinning, een tijd van goede voornemens voor de komende tijd. in deze moderne tijd doen wij dergelijke wisselwerkingen tussen ons en de ons omringende natuur af als ‘achterhaald’ of als ‘lastig. Vandaar dat we spreken over een ‘winterdepressie’: een pathologische gesteldheid, die bestreden dient te worden. Juist in deze tijd, nu het meer dan ooit tevoren nodig is om af en toe een adempauze in te lassen waarin wij de kans krijgen om ons te bezinnen op het hectische komende jaar, wordt deze natuurlijke adempauze overbodig verklaard, en de hier en daar opklinkende noodkreet wordt met allerlei hulpmiddelen bestreden.

Sommige wetenschappers proberen de winterdepressie c.q. het ‘gebrek aan licht’ te verklaren door de werking van het hormoon melatonine uit de pijnappelklier. Hierbij hoopt men op een schijnbare en beheersbare oplossing van het zoveelste natuurverschijnsel. Beren doen een winterslaap, vogels trekken naar het zuiden, vissen graven zich in de modder in en wij mensen…… zoeken naar een pil.

Zijn deze duistere dagen waar wij nu ‘last van hebben’ nu werkelijk een bedreiging voor ons, en onze 24 uurs-economie, of vormen zij juist een mogelijkheid om op adem te komen en om ons te bezinnen op de hectiek van komend jaar?

Als we tenslotte nog even naar onze eigen klokken kijken, dan is onze mentale activiteit aan het eind van de ochtend het hoogst (de beste vergadertijd), de spierfunctie aan het eind van de middag (bijna alle baan- en veldrecords uit de sportgeschiedenis sneuvelden dan ook in de late middag of ’s avonds) en de beste tijd om te slapen ’s nachts. William Blake (1757-1827) zei het zo: Denk ’s morgens, handel ’s middags, eet ’s avonds en slaap ’s nachts!

 

Casus: Latent B12-tekort

Patiënte met depressie, slaapstoornissen, geen energie of interesse meer en meer dan 10 kg gewichtsverlies. Ze kreeg medicatie voorgeschreven. Bij een mesologisch consult bleek een ernstig tekort aan vitamine B12. In het bloed bleek geen tekort aantoonbaar. Logisch omdat het lichaam jaren lang de tekorten compenseren kan. Ze kreeg onmiddellijk extra vitamine B12 toegediend, waarna haar toestand snel verbeterde. Haar medicatie werd in overleg drastisch afgebouwd.

Het grijze gebied tussen gezonde hoeveelheden en regulier aantoonbare tekorten vertoont vele ‘onbegrepen’ klachten. In het geval van B12 betreft dit zenuwpijnen, tintelingen in armen of benen, minder gezichtsvermogen, instabiliteit, onhandig in bewegingen, mentale traagheid, verwarring, prikkelbaar, vergeetachtigheid, depressie en zelfs psychoses. Ca. 15% van zestigplussers zouden aan een vitamine B12-tekort lijden volgens een ruwe schatting, echter meestal zonder extreme gevolgen.